Sekcja Szybowcowa

Na początku lat 70 rozpoczęła się era polskich szybowców laminatowych. Kompozyty żywiczne zastosowane jako materiał na gładkie profile lotnicze pozwolił dokonać znacznego postępu w osiągach szybowców. Pojawiły się wysokowyczynowe „Jantary”, „Halny” oraz treningowy dwuosobowy „Puchacz”. Nie mogło zabraknąć także konstrukcji jednomiejscowej wykonanej w technologii laminatowej. Konstruktorzy musieli sprostać wymaganiom krajowych aeroklubów oraz chłonnemu rynkowi światowemu. Wstępny projekt powstał już w 1973r. lecz dopiero sukcesy „Jantarów” skłoniły do ponownego podjęcia projektu jednomiejscowego laminatowego szybowca. W 1979r podjęto prace w Ośrodku Badawczo-Rozwojowym w Bielsku-Białej pod kierownictwem mgr inż. Stanisława Zientki. Próbny egzemplarz o oznaczeniu SZD-50-0 został oblatany przez pilota doświadczalnego Januarego Romana już 31 grudnia 1980r . Po dokonaniu modernizacji powstał egzemplarz oznaczony jako SZD-51-0. Ta wersja została oblatana 10 sierpnia 1983r , kolejna wersja w listopadzie 1983r. Do 1984r wykonano naziemne próby statyczne i uzyskano polski certyfikat na szybowiec SZD-51-1 „Junior”. Jeszcze w tym samym roku wyprodukowano serję informacyjną w ilości 12 sztuk. Następnie produkcja została przeniesiona do filii we Wrocławiu.W wyniku uwag przekazywanych od użytkowników dokonywano jeszcze drobnych zmian konstrukcyjnych a próby zmęczeniowe pozwoliły nadać szybowcowi resurs 10 000 godzin. W 1990r licencję na produkcję „Juniora”zakupiła Brazylia. Szybowiec ten ma piękną sylwetkę i równie pięknie lata. Bardzo przyjemnie zachowuje się w warunkach lotów termicznych. Pilot usadowiony jest w pozycji półleżącej co pozwala długimi godzinami latać bez odczucia dyskomfortu. Przewidziano montaż aparatury tlenowej do lotów falowych. Nowoczesne rozwiązania konstrukcyjne ułatwiają montaż. Zastosowano napędy popychaczowe łączące się automatycznie przy składania szybowca.
Aeroklubie Krakowskim znajdują się jeden egzemplarze